Jak powstał wirus H5N1
H5N1 – szczep wirusa ptasiej grypy, powstały z mutacji podstawowego wirusa ptasiej grypy typu A.

Wirus ten przenoszony jest przez żywe ptactwo. Zarażenie następuje poprzez kontakt zdrowego osobnika (w tym człowieka), z osobnikiem zakażonym. Choroba wywołana wirusem H5N1 jest w dużym odsetku śmiertelna. Symbol H5N1 oznacza, że materiał genetyczny wirusa grypy koduje białka: hemaglutyninę typu piątego i neuraminidazę typu pierwszego.

Dotychczas nie stwierdzono jeszcze ani jednego przypadku przeniesienia H5N1 pomiędzy ludźmi. Wszystkie ofiary śmiertelne ptasiej grypy zaraziły się od zakażonego drobiu bądź dzikich ptaków.

Wirusy ptasiej grypy giną w podwyższonej temperaturze (56°C po 3 h; 60°C po 30 min), w środowisku o kwaśnym pH oraz pod wpływem wysychania. Lipidowa otoczka wirusa powoduje, że jest on wrażliwy na powszechnie stosowane środki odkażające oraz detergenty. W zbiornikach wod-nych (stawy, jeziora), często skażonych przez migrujące ptaki wodne, wirusy ptasiej grypy zachowują zakaźność do 4 dni w temperaturze 22°C i ponad 30 dni w temperaturze 0°C. W kale ptaków przeżywa co najmniej 35 dni w temperaturze 4°C, a w kurzu kurnika przez 2 tygodnie po usunięciu ptaków.