Niebezpieczeństwo działania wirusów grypy polega na stale zachodzących zmianach w układzie przestrzennym i chemicznym ich białkowych składników antygenowych, znajdujących się na powierzchni zewnętrznej błony wirusa, otaczającej jego substancje genetyczną. Zmienność ta sprawia, że przeciwciała, jakie nasz organizm wytwarza w wyniku przebytej już grypy lub dzięki szczepiące, nie działają przeciwko wirusowi następnej kolejnej epidemii. Zmienność antygenowa zachodząca w obrębie typu: Wirus A nie może przekształcić w wirus B czy C i odwrotnie. Największa zmienność wykazuje typ A. Zmiany te mogą być bardzo subtelne, dotyczyć jedynie fragmentu antygenowego wyposażenia wirusa i z takimi wariantami mamy do czynienia co roku, jednak co pewien czas następują wielkie mutacje, które przekształcają całą strukturę wirusowych antygenów. Inny szczep zmutowany pojawia się mniej więcej co 10 – 15 lat i z olbrzymia szybkością rozprzestrzenia się na kuli ziemskie